پژوهشگران پروژه Alloc Init طرحی با نام «Shielded Bitcoin» پیشنهاد کرده‌اند؛ متاپروتکلی که برای پنهان‌کردن مبالغ انتقال BTC و طرف‌های تراکنش طراحی شده است، بی‌آنکه قواعد اجماع بیت‌کوین را تغییر دهد یا به اپراتورهای پلِ مورداعتماد متکی باشد. این طرح از روش یادداشت‌های رمزگذاری‌شده که زی‌کش آن را شناخته‌شده کرد الهام می‌گیرد، اما آن را مستقیماً بر لایه پایه موجود بیت‌کوین پیاده می‌کند و برای انتقال خصوصی ارزش، به‌جای واسطه‌ای مورداعتماد از اثبات‌های رمزنگاری بهره می‌برد.

لایه حریم خصوصی چگونه کار می‌کند؟

این پیشنهاد را Clara Shikhelman، Mikhail Komarov و Aleksei Moskvin ارائه کرده‌اند. طرح با محدودیتی ساده آغاز می‌شود: دفترکل بیت‌کوین عمومی است؛ بنابراین معمولاً می‌توان مبالغ، زمان‌بندی تراکنش‌ها و پیوند میان تراکنش‌ها را بررسی کرد و آن‌ها را به کیف‌پول‌های شناخته‌شده نسبت داد.
در Shielded Bitcoin، ارزش در «یادداشت‌های» رمزگذاری‌شده قرار می‌گیرد که هرکدام شامل یک مبلغ و اطلاعات دریافت‌کننده آن هستند. برای مثال، وقتی آلیس به باب پول می‌فرستد، کیف‌پول آلیس یادداشت‌های رمزگذاری‌شده را همراه با یک اثبات دانش صفر در بیت‌کوین منتشر می‌کند. این اثبات تأیید می‌کند یادداشت‌های خرج‌شده وجود دارند و آلیس مجاز به خرج‌کردن آن‌هاست. همچنین توازن مبالغ را تأیید می‌کند، بی‌آنکه این جزئیات را به‌طور عمومی آشکار کند.
سپس نرم‌افزارهایی به نام «ایندکسر» این انتقال‌ها را می‌خوانند، اثبات‌ها را بررسی می‌کنند و نالِفایرها را ردیابی می‌کنند؛ شماره‌های سریال منحصربه‌فردی که مانع خرج‌شدن دوباره یک یادداشت می‌شوند. به گفته پژوهشگران، هرکسی می‌تواند ایندکسر اجرا کند؛ بنابراین هیچ طرف واحدی نمی‌تواند دفترکل را کنترل کند.
این طرح میان خرج‌کردن و مشاهده‌کردن نیز تفاوت می‌گذارد و به کیف‌پول اجازه می‌دهد کلیدهای جداگانه‌ای داشته باشد: یک کلید برای خرج‌کردن دارایی‌ها و کلیدی دیگر که فقط‌خواندنی است و انتقال‌های ورودی را تشخیص می‌دهد. افزون بر این، کلید سومی هم انتقال‌های ورودی را تشخیص می‌دهد و کلید دیگری سوابق خود کاربر را بازیابی می‌کند. به این ترتیب، افراد می‌توانند بدون واگذاری اختیار خرج‌کردن، اطلاعات محدودی را با دیگران به اشتراک بگذارند.

جایگاه این طرح در میان گزینه‌های حریم خصوصی بیت‌کوین

Shielded Bitcoin می‌تواند به جمع معدودی از طرح‌های موجود برای خصوصی نگه‌داشتن داده‌های تراکنش BTC بپیوندد؛ طرح‌هایی که هرکدام موازنه‌های متفاوتی دارند. برخی از آن‌ها، مانند CoinJoin، PayJoin و Silent Payments، در قالب تراکنش فعلی بیت‌کوین کار می‌کنند و می‌توانند ردیابی مالکیت را دشوارتر کنند، اما مبالغ و بخش زیادی از گراف تراکنش‌ها همچنان قابل مشاهده می‌ماند.
Shikhelman و همکارانش زی‌کش را نزدیک‌ترین نمونه پیشین به مدل یادداشت‌های رمزگذاری‌شده این طرح دانسته‌اند. این رمزارز حریم خصوصی‌محور که اخیراً در روندی صعودی به بالاترین قیمت خود در ۱۰ سال گذشته رسید، از یادداشت‌های رمزگذاری‌شده، نالِفایرها و اثبات‌های دانش صفر استفاده می‌کند؛ اما بلاک‌چین و قواعد اجماع خودش را دارد، درحالی‌که Shielded Bitcoin وضعیت خود را از تاریخچه بیت‌کوین استخراج می‌کند.
این تفاوت یعنی الگوهای تراکنش، رفتارهای متمایز کیف‌پول‌ها و کارمزدهای انتشارِ تکرارشونده همچنان ممکن است به ناظران کمک کند به‌مرور روابط میان تراکنش‌ها را محدودتر کنند. اخیراً Grayscale اشاره کرد که هوش مصنوعی پیوندزدن نشانی‌های کیف‌پول به هویت واقعی افراد را آسان‌تر می‌کند. Zach Pandl، رئیس بخش پژوهش این شرکت، نیز گفت ابزارهایی مانند تراکنش‌های شیلدشده زی‌کش ممکن است برای کاربرانی که به حریم خصوصی اهمیت می‌دهند، به ضرورتی نزدیک شوند.